„Lenin” Ossendowskiego – refleksje

lenin-b-iext10632359Jestem właśnie po lekturze „Lenina” Ossendowskiego (Zysk i s-ka, Poznań 2012). Oto kilka refleksji (z lektury, nie mam narzędzi ocenić, na ile to myśli Ossendowskiego, na ile fakty):

1. Rzeczywistość terroru przerasta wyobrażenia. Czytaj dalej

Bóg nadziei

sianieMateusz Wichary

A Bóg nadziei niechaj was napełni wszelka radością i pokojem w wierze, abyście obfitowali w nadzieję przez moc Ducha Świętego. (Rz 15:13)

Apostoł Paweł we wszystkich swoich listach mówi o trzech cechach osób wierzących. To wiara, nadzieja i miłość. Czytaj dalej

Podróż przez Bałkany (jesień 2014)

Nie bój się! Idź! Odpowiedz Bogu! Czyli o naszej postawie wobec danych przez Boga zadań

walking_walkMateusz Wichary

 

I wszedł tam do pieczary, aby tam przenocować. Lecz oto doszło go Słowo Pana tej treści: Co tu robisz, Eliaszu? (1 Krl 19:9)

Słowa te padają w wyjątkowym momencie służby Eliasza. Czytaj dalej

Przyjdź Królestwo Twoje! Jak się do tego dzieła dołączyć?

D200-0150-114.jpgMateusz Wichary

Kazanie otwierające XXXVI Krajową Konferencję Kościoła

„A wy tak się módlcie: … przyjdź Królestwo Twoje”
Mt 6:9-10

Nasz Pan chce, abyśmy modlili się o to, aby Jego Królestwo przychodziło. W modlitwie, której nas sam nauczył to druga prośba. Można ją rozumieć jako praktyczne zastosowanie pierwszej: święć się Imię Twoje. Bóg jest wywyższony, Jego Imię uczczone, gdy Jego Królestwo przychodzi. Oto nasza podstawowa troska: uwielbienie Boga!

Werset 22:29 uczy nas, że troska o realizację tej prośby nie powinna ograniczać się do samej modlitwy. Czytaj dalej

Czy trzeba chodzić do kościoła?

przed kościołemM. Wichary

Czy trzeba chodzić do Zboru? A może, czy przynajmniej powinniśmy? Czy Bóg tego od nas wymaga? Co to nam daje/powinno dawać? Co tracimy nie chodząc?

Zacznijmy od zarzutów. A jest ich przeciw chodzeniu do zboru kilka. Po pierwsze, Czytaj dalej

Wspólnota losu, wspólnota dziedzictwa czyli o pragmatykach, tradycji i Kościele

wspólnotaMateusz Wichary

Jak opisać tradycję i praktycyzm? Jak opisać ich wzajemny wpływ i walkę, ale przecież również i częste współistnienie? Ostatnio na naszej zborowej grupie w toku dyskusji o patriotyzmie i tożsamości pojawiły się dwa pojęcia ją opisujące w różnych wymiarach – nie tylko narodowym, ale i kościelnym. Nazwaliśmy je roboczo wspólnotą losu i wspólnotą dziedzictwa. Wydają mi się bardzo pomocne dla opisania tego problemu. Oto one. Czytaj dalej