Tag Archives: nabożeństwo protestanckie

Nabożeństwo: kilka uwag filozofa-chrześcijanina

dr Janusz Kucharczyk

Nie wiem jak Czytelnicy, ale ja formą większości współczesnych nabożeństw zauroczony nie jestem. Mam wrażenie, że są one jakoś dziwnie spłaszczone i na mój gust pozbawione głębi. Sądzę, że usunięto z nich to, co powinno być ich jądrem. Przestały być wyrazem pełnego czci doświadczenia Boga, a stały się rodzajem popularnej rozrywki, ciut tylko głębszej niż „Jak oni śpiewają” czy „Gwiazdy tańczą na lodzie.” Są sposobem na miłe spędzenie niedzielnego przedpołudnia, trochę lepszym niż pójście na piwo. Czasem towarzyszy im nieco ideologicznego nadęcia. Ale pozbawione są na ogół jakiejkolwiek metafizyki czy mistycyzmu. W centrum zaś nie ma Boga, ale człowiek. I mu ma być miło. I tyle. Czytaj dalej

Reklamy

Reformacja a nabożeństwo

Mateusz Wichary

Dla XVI wiecznych Reformatorów odnowienie nabożeństwa w oparciu o Słowo Boże było niemniej ważne niż teologia. Reformacja w Zurychu zaczęła się właśnie od spraw kultu – w 1523 roku Urlyk Zwingli napisał pierwszą rozprawę dotycząca liturgii, a konkretnie usunięcia obrazów i posągów świętych z kościołów. W kwietniu 1525 roku zrezygnował z łacińskiej mszy zastępując ją prostym nabożeństwem w niemieckim języku. W 1526 roku Luter swym pismem Msza niemiecka i porządek nabożeństwa rozpoczął reformę w luteranizmie, w tym samym duchu: wprowadzono język narodowy, centralną pozycję w nabożeństwie zyskało kazanie. Czytaj dalej

Jak wygląda nabożeństwo protestanckie?

370 M. Wichary

Nabożeństwa protestanckie są oszczędne w formie (porównywalnie z katolickimi). W centrum nie ma sakramentów lecz głoszone Słowo Boże – kazanie z Pisma Świętego. Zarówno oszczędność form jak centralne znaczenia kazania wynika z przekonania, że właśnie Słowo Boże powinno stać w centrum uwagi człowieka – a więc nic innego nie powinno skupiać większej uwagi ani jej rozpraszać w trakcie kazania (stąd oszczędność form wystroju kaplic oraz taki układ nabożeństwa, który eksponuje kazanie). Słowo jest bowiem środkiem, przez który Bóg zradza do nowego życia oraz duchowo pokrzepia wierzących. Czytaj dalej